สินพร's profile~('-'~),,<•>* || PrOxSin...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    10/28/2007

    อย่าให้ความรักทำให้ตาบอด

    ..มีเกมส์ๆ หนึ่งที่ผมเคยทดสอบกับตัวเองมา พอได้เล่นแล้วรู้สึกประทับใจมาก..

    "มันคือเกมส์ที่เกี่ยวกับความรัก"


    ..มีคนๆ หนึ่งตั้งโจทย์ขึ้นมาว่า มีขอนไม้เล็กๆอยู่ท่อนหนึ่ง

    ให้เราเดินบนขอนไม้ไปจนถึงฝั่ง โดยต้องหลับตาเดินไป
    ถ้าใครสามารถเดินไปถึงฝั่งได้โดยไม่ตกลงมา
    คุณและคู่รักของคุณจะเป็นเนื้อคู่กันตลอดไป..


    ..ทุกคนจึงพยายามที่จะเดินข้ามไปให้ถึงฝั่ง

    เดินข้ามอยู่หลายๆรอบ แต่ก็ตกลงมาทุกที
    บางคนถึงกับคิดว่าเราคงไม่มีเนื้อคู่แล้วชาตินี้

    จนมีคนๆหนึ่งเดินไปถึงฝั่ง และไม่ตกลงมาเลย..


    ..ด้วยความสงสัยและอยากที่จะสมหวัง

    ทุกคนๆ จึงถามคนนั้นว่า เดินยังไงหล่ะถึงจะไม่ตกลงมา

    พอคนนั้นตอบ ทุกคนก็เงียบไปเลย
    เพราะเค้าตอบว่า "เราแอบลืมตาเดินไง"..


    ..ทุกคนลองคิดดู เพื่อความรักทุกคนยอมหลับตา

    และยอมปฏิเสธสิ่งต่างๆ เพื่อทุกคนจะผ่านมันไป
    โดยไม่มองอะไรเลย เค้าสั่งให้หลับตาเดินก็ยอมทำ
    แล้วมันจะไปถึงได้ยังไง ในเมื่อตาเรามองไม่เห็นทาง..


    ..เหมือนกับเวลาที่เรามีความรัก และลองเปิดตามองให้ไกล

    อย่าปล่อยให้ความรักทำให้เราตาบอด
    ถึงแม้ลืมตาเดินแล้วยังตกลงมาอีกก็คงไม่เจ็บเท่าไหร่

    เพราะเราจะรู้ว่าเราตกลงมาท่าไหนเจ็บน้อยที่สุด..

     

    " คนที่ทดสอบกับตัวเองเท่านั้น จึงจะรู้ว่าคำตอบนั้นมีจริงหรือไม่ "

    เฝ้ารอ...ทุกวันที่ผ่านไป

    10/21/2007

    รักแท้คือหนึ่งเดียว

    ในความเป็นเพื่อน . . . ไม่ต้องการความใส่ใจมากนัก
    แต่ในการเป็นคนรัก . . . ความใส่ใจ ดูแล คือสิ่งที่สำคัญ
    หากละเลยไปบ้าง . . . ก็คงไม่เป็นไร
    ตราบใดที่ไม่ได้ละเลย . . . เพราะมี "สิ่งอื่น" ที่น่าสนใจกว่า
     
     ค่าของความรู้สึก . . . อาจวัดไม่ได้
    แต่ค่าของหัวใจ . . . วัดได้จากความรักที่มีให้กัน
    ความรัก . . . แยกส่วนผสมไม่ได้
    เพราะถ้าแยกออกแล้ว . . . มันจะไม่ใช่รักที่สมบูรณ์
     
    หากรักแท้ . . . มีได้แค่เพียงครั้งเดียว
    ฉันก็คง . . . ไม่มีรักแท้แน่ๆ
    เพราะสำหรับฉัน . . . รักแท้มีได้หลายครั้ง
    แต่ . . . ในแต่ละครั้งมันจะเกิดขึ้นกับคนๆ เดียวไม่ใช่กับทุกคน
     
    " [1]คน[1]หัวใจ[1]ความรัก..เเต่[1]เดียวที่รู้จัก..คือ[1]รัก[1]คน[1]หัวใจ "
     
    ฉลองผู้เข้าชม 15,000 คน

    Bleach

    มันจะชนะกันไหมเนี่ย - -a

    ปล. ช่วงนี้เหนื่อยมั๊กๆ แต่ก็จามาอัพเรื่อยๆน๊ะ

    10/18/2007

    ผ่าตัดด่วนอีกครั้ง !!

       ตั้งแต่พักฟื้นอยู่ที่ โรงพยาบาลสมเด็จพระปิ่นเกล้า เช้าวันที่ 10 ต.ค. คุณพ่อเริ่มมีอาการขาไม่มีแรง ยืนไม่ได้และเดินย่ำอยู่กับที่ ผมต้องคอยปะคองตลอดเวลาที่ท่านเดิน
     
       วันที่ 13 ต.ค. อาการคุณพ่อเริ่มไม่ดีขึ้น ลิ้นของท่านเริ่มแข็ง เวลาท่านพูดเหมือนคนพูดไม่ค่อยชัด
     
       วันที่ 15 ต.ค. จึงเริ่มทำกายภาพบำบัด
     
       วันที่ 17 ต.ค. นัดตรวจเกี่ยวกับประสาทที่โรงพยาบาล ศิริราช พอบอกอาการให้คุณหมอๆก็สงสัยจึงให้ไปเอ๊กซเรสมอง หลังจากนั้นคุณหมอบอกพบว่าสมองมีเลือดจางๆค้างอยู่ที่สมองซีกขวาทำให้กดทับเส้นประสาทและสมองอาจจะบวม จึงทำให้ผู้ป่วยอ่อนแรงลง จึงต้องเจาะเอาเลือดออกจากสมองซีกขวาออก พอผมฟังเท่านั้นแหละผมแทบจะเป็นลมล้มพับ หายใจไม่ทั่วท้อง แต่ก็ต้องเก็บอาการไว้ เพราะคุณพ่ออยู่ข้างๆ ผมได้แต่บอกคุณพ่อว่า "ผ่าครั้งนี้ไม่หนักเหมือนทุกครั้ง และคงเป็นการผ่าตัดครั้งสุดท้าย ยังไงพ่อก็ต้องหาย พ่ออย่าคิดมากนะ"  ผมกะคุณแม่ตอนนั้นเครียดมากปรึกษากันอยู่ 2 คน ผมเลยตัดสินใจเข้าไปคุยกะคุณหมอถามคุณหมอทุกอย่างว่าการผ่าครั้งนี้อันตรายมากน้อยแค่ไหน คุณหมอบอกว่า "ที่จริงจะไม่ผ่าก็ได้เพราะเลือดมันแค่ซึมออกมาบางๆ และสมองข้างซ้ายไม่มีเลือดแล้วก็คือหายขาดไปข้างนึงแล้ว เหลือข้างขวาที่ยังมีอยู่นิดหน่อย เพราะคุณพ่อต้องทานยาลิ่มเลือดช่วยในการไหลเวียนของเลือดไปสู่หัวใจ แต่อาการของคุณพ่ออ่อนแรง เพราะสมองท่านปวมและเลือดไปกดเส้นประสาท หมอจึงกลัวว่าถ้ามันไหลออกมาอีกจะเป็นอันตราย จึงต้องผ่าตัดไว้ก่อน และถ้าหลังผ่าเสร็จคุณพ่อจะได้กลับมาปกติเหมือนเดิม" หลังจากที่ผมฟังที่คุณหมดพูดผมก็ไปบอกคุณแม่ ผมกะแม่ก็รู้สึกโล่งใจ แต่ผมก็สงสารพ่อที่ต้องมาเจ็บอีกครั้ง คุณพ่อมีกำลังใจมากไม่กลัวการผ่าตัดเลยเพราะท่านเชื่อใจและฝีมือของหมอ แถมยังมีแม่กับผมคอยดูแลและให้กำลังใจอยู่ตลอดเวลา พยาบาลก็เอาใจใส่และชอบคุณพ่อมาก เพราะท่านเป็นคนพูดเก่ง และยังให้ข้าวพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ให้ผมทานด้วย(พยาบาลน่าร๊ากก จริงๆ) หลังจากนี้คุณพ่อต้องนอนพักเพื่อรอการผ่าตัด ต้องงดอาหารและน้ำ ให้แต่น้ำเกลือ พอผมกลับมาบ้านก็ได้แต่สวดมนต์ๆ นอนไม่ค่อยหลับทะไหร่ >_<'
     
       วันที่ 18 ต.ค. รอเช๊คเลือดให้คงที่เพื่อรอการผ่าตัด ต้องจเเลอดเพื่อนำไปเช๊ค เนื่อจากยาหัวใจทำให้เลือดไหลเวียนเร็ว จึงต้องใช้ตัวยาทำให้ไหลเวียนช้าลง 20.00 น. ผลตรวจเลือดออกมาใกล้เข้าที่แล้ว จึงเตรียมการผ่าตัดตอนเช้าวันที่ 19
     
       วันที่ 19 ต.ค. เวลา 11.30 น. เข้ารับการผ่าตัดเจาะเอาเลือดที่ซึมในสมองออก 16.00 น. นำตัวคุณพ่อออกจากห้อง ICU การผ่าตัดเรียบร้อยดี เข้าสู่สภาวะปลอดภัย แต่คุณพ่อหิวมากเนื่องจากท่านไม่ได้ทานอะไรมา 2-3 วันแล้ว แต่ก็ให้น้ำเกลือตลอด เห้อ~ อดสงสารท่านไม่ได้ ผมก็ได้แต่บอกว่าให้อดทนไว้ก่อน พรุ้งนี้ก็ทานอาหารได้ตามปกติแล้ว ตอนนี้คุณพ่อก็นอนพักยาวให้หายปวดหายหิว
     
       วันที่ 20 และ 21 ตุลาคม อาการอาการคุณพ่อดีขึ้นเรื่อยๆ หวังว่าคงไม่มีเลือดออกทางสมองอีก(สาธุ..) ตอนนี้คุณพ่อต้องอยู่ใกล้หมอเพื่อดูอาการทางสมอง รอคุณหมออนุญาติลุกนั่งได้ก็คงทานอาหารอร่อยๆได้แระ เพราะตอนนี้คุณหมอให้ทานแต่ข้าวต้ม -..-"
     
       วันที่ 23 คุณพ่อลุกนั่งได้ ทานอาหารเองได้ ปกขึ้น แต่ยังไม่ให้เดิน ให้พักผ่อนมากๆ
     
       วันที่ 26 คุณหมอให้กลับบ้านได้เลยนำคุณพ่อกลับมาพักที่บ้าน 3 วัน แล้วไปกายภาพบำบัดที่โรงพยาบาล สมเด็จพระปิ่นเกล้า ในวันที่ 29 ตุลาคม และรอเช๊คสมองตามนัดคุณหมอที่โรงพยาบาลศิริราช
     
       วันที่ 9 ไปเช๊คสมองปกติดีไม่มีเลือดออกแล้ว แต่คุณพ่อดันเป็นบอดบวม ปอดติดเชื้อเลยต้องรักษายาวเลย
     
       ปัจจุบันนี้รักษาปอดหายดีแล้วคับรอออกจากโรงพยาบาล ก็กลับมาบ้านสบายแล้ว โล่งออกหมดเคราะห์ซะทีนะพ่อ~
     
    ขอให้ความเจ็บผ่านพ้นไปเร็วๆ ขอให้คุณพ่อหายไวๆ และขอให้การผ่าครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย สาธุ...

    ปะป้า สู้ สู้~

    " ผมรักพ่อคร้าบบบบบ "