ทำไมคนเราต้องมีความรัก…ก็เพราะว่าเราทุกคนล้วนมีหัวใจ

ทำไมคนเราจึงต้องโหยหาความรักอยู่ตลอดเวลา…ก็เพราะเราต้องการใครสักคนมาช่วยเราดูแลหัวใจของเรา

ทำไมคนเราถึงไม่เคยพอกับความรัก…ก็เพราะว่าเราไม่ได้เกิดมาเพื่อรักใครคนเดียว

ทำไมคนบางคนถึงไม่เคยพบกับความรักสักที…ก็เพราะว่าเขาไม่เคยเปิดใจตัวเองให้ใคร

ทำไมคนบางคนไม่เคยเปิดใจตัวเองให้ใคร…ก็เพราะว่าเขาอาจจะกำลังรอใครสักคนอยู่

ทำไมคนบางคนถึงต้องอกหักอยู่บ่อยๆ…ก็เพราะว่าเขาปล่อยใจตัวเองตกหลุมรักอยู่ตลอดเวลา

ไม่ต้องเสียใจที่เขาไม่รักเรา…เพราะเราและเขาอาจจะไม่ได้เกิดมาเพื่อรักกัน

ทำไมคนบางคนไม่เคยสมหวังกับความรัก…ก็เพราะว่าเขาอาจจะยังไม่เจอคู่แท้ของเขา

ทำไมคนบางคนยังไม่พบคู่แท้ของเขา…ก็เพราะว่าเขาอาจจะไม่เคยตามหาเลยก็ได้

ทำไมเราควรจะทำตัวเราให้ดูดีอยู่ตลอดเวลา…ก็เพราะว่าเราไม่รู้ว่าจะได้เจอคนที่ถูกใจเมื่อใด

ไม่ต้องเสียใจที่เรายังไม่เจอคนที่เรารัก…เพราะว่าเมื่อเราเจอคนนั้นเมื่อไหร่เราจะรู้ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนกับเวลาที่รอ

จงทะนุถนอมหัวใจของเราไว้ให้ดี…เพราะว่าเมื่อเราเจอคนที่ใช่จะได้มอบมันให้เขาด้วยความภูมิใจ

อย่าปล่อยให้โชคชะตาลิขิตชีวิตเราทั้งหมด…แต่จงใช้มันเป็นเครื่องนำทางในการดำเนินชีวิต

โชคชะตาสามารถทำให้เราพบคนที่ถูกใจ…แต่ตัวเราเองเท่านั้นที่สามารถทำให้เขาคนนั้นรักเราได้

รักแรกที่เราตกหลุมรักใครสักคน...หัวใจเหมือนจะเต้นออกมานอกร่างกาย

ใครที่เคยมีความรัก ไม่ว่าเป็น "แอบรัก" หรือ "เรารักกัน" ก็คงจะเข้าใจ อาการหัวใจเต้นผิดปกติแบบนี้

แต่ก็รู้ใช่ไหมว่า เมื่อคบๆ กันไปได้ระยะหนึ่งผ่านช่วงตกหลุมรักกันและกันไปแล้ว

หัวใจ...ก็จะเริ่มกลับมาเต้นในจังหวะปกติอีกครั้ง ไม่ประหม่า ไม่เขิน ไม่หวั่นไหว

แล้วเมื่อเป็นอย่างนี้ หลายคนทีเดียวที่คิดว่าความรักกำลัง ลดน้อยลง

ทั้งที่ความจริง รักก็ยังมีอยู่เท่าเดิมนั่นแหละ

เพียงแต่เวลาผ่านไป คนสองคนได้ทำความรู้จักกันมากขึ้น คุ้นเคยกันมากขึ้น

ซึ่งความคุ้นเคยนี่เองที่ไปละลายความเคอะเขิน ความตื่นเต้นแปลกใหม่ให้หายไป

ถึงจะสบตากันแล้วใจไม่เต้นแรง ก็ไม่ได้แปลว่า ความรัก จะไม่มีเหลืออยู่แล้ว

ฉะนั้น...เมื่อรักใครอย่าให้ความสำคัญกับคำว่า รัก เพียงคำเดียว จนลืมที่มองเห็นคุณค่าของคำว่า ผูกพัน

เพราะเราคิดและเชื่อว่า ช่วงเวลาแห่งการตกหลุมรักใครสักคนนั้น...มันแสนสั้น

การที่เราจะรักใครสักคนได้อย่างยาวนาน มันต้องมีอะไรมากกว่ารัก

จึงไม่เป็นไรหรอกถ้าวันนี้...คนที่เราคบด้วย เค้าไม่จูงมือเรา ไม่ทำสวีทต่อกันบ่อยๆ เหมือนก่อน

เพราะเค้าแค่อยากอยู่เคียงข้าง ในตอนที่เรา ร้องไห้

คอยถามว่า เหนื่อยไหม ในช่วงที่เรียนหนักๆ

และตอนเดินข้ามถนน เค้าไม่ลืมที่จะดูรถให้เรา

เพียงเท่านี้...หัวใจก็อุ่นแล้ว

" แล้วคุณหล่ะ เคยเป็นห่วงคนที่คุณรักบ้างไหม ก่อนที่จะเสียเค้าไป "

(ซอล กองซาน)