สินพร's profile~('-'~),,<•>* || PrOxSin...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
4/27/2007 Getamped Rพรุ้งนี้จาไปแข่ง Game Online ที่มีชื่อว่า Getamped แข่งที่สยามเซนเตอร์ชั้น 1
ช่วยเป็นกำลังใจให้ผมด้วยนะครับ..แล้วจารีบกลับมาอัพสเปซน้า
ฉลองผู้เข้าชม 11,000 คน
( PrO )
4/21/2007 เส้นด้าย..ความรัก เคยถามตัวเองบ้างไหมว่าเราเริ่มรู้จักความรักตั้งแต่เมื่อไหร่..แล้วเมื่อรู้สึกรักใครซักคนแล้วมันต้องทำยังไงให้อยู่กันนานๆ..จริงๆแล้วความรักเป็นเรื่องละเอียดอ่อนมากถ้าหากเจอและได้สัมผัสกับมัน..ก็จะรู้ว่ามันมีทั้งหวานและขมอยู่เสมอ...
เมื่อคนสองคนได้พบกับความรัก..จนได้เป็นคู่รักกันราวกับว่าเราทั้งสองได้ถือเส้นด้ายคนละข้างเพื่อที่จะก้าวไปพร้อมๆกัน แต่ถ้าคนใดดึงเส้นด้ายจนตึง..อีกคนนึงก็ต้องยอมผ่อนแรงให้หย่อนลง หากฝืนดึงด้ายจนตึงทั้งคู่..มันก็จะขาดออกจากกัน..กลายเป็นเส้นด้าย 2 เส้นที่แตกปลาย..กว่าจะนำมาร้อยผูกต่อกันใหม่ให้เป็นด้ายเส้นเดียวได้อีกครั้งนั้นมันต้องใช้เวลานาน..และนานมาก บางคู่เลือกที่จะไม่รอเพื่อที่จะแยกทางไปหาด้ายเส้นใหม่ และบางคู่เมื่อต่อกันได้แล้วแต่ความรู้สึกกลับไม่เหมือนเดิม..เพราะกลัวว่าเส้นด้ายจะกลับมาขาดอีกครั้ง นี่แหละเปรียบเหมือนความละเอียดอ่อนของความรัก..หากมองอีกแง่นึงคือความจริงใจต่อกัน แต่ถ้าคู่รักต่างคนต่างผ่อนหนักเป็นเบากันไปเรื่อยๆ..ยิ่งนานวันด้ายก็ยิ่งแข็งแรงขึ้นเหมือนกับเอาเส้นด้ายมาร้อยรวมกันเป็นเชือกที่ทนทานเอาอะไรมาตัดก็ไม่ขาดออกจากกันง่ายๆ..เหมือนกับว่าเอาใจมาเชื่อมใจกัน แต่สุดท้ายมันก็ยังไม่แน่นอนเสมอไปอีกนั่นแหละ..เพราะถ้าใครคนนึงเกิดปล่อยเชือกแล้วเดินจากไปหล่ะ..คนที่รอเค้ากลับมาจับเชือกอีกครั้ง..มันก็คงพบกับความเจ็บปวด ทรมาน และเสียใจเหมือนกัน...
"มันโหดร้ายในบางครั้ง..แต่มันจะดีในวันข้างหน้า..รักมากก็เจ็บมาก..ทำไมเป็นแบบนี้นะ|ความรัก|"
(ทางเลือก 2 ทาง)
"จะหยุดอยู่กับอดีต...หรือจะก้าวต่อไปหาอนาคต"
PS. นอนไม่หลับเลยมาระบายหน่อย..วนเวียนอยู่ในหัวตูอยู่ได้..จนจะเช้าแล้วเนี่ย..เห้อ~ 4/18/2007 ผ่านพ้น..ทุกอย่างอย่ารอให้ใครมารัก...เพราะต้องรักตัวเองให้เป็นก่อน
อย่ารอให้ใครมาเห็นใจหรือสงสาร...เพราะจะได้ลุกด้วยตัวเองได้
อย่ารอให้มันหมดไปวันๆ...เพราะเวลามีค่าสำหรับเราเสมอ
อย่ากลัวเป็นแผล...เพราะแผลทุกแผลจะค่อยๆตกสะเก็ดและค่อยๆจางหายไป
ที่สำคัญเมื่อเป็นแผลแล้วอย่าแกะซ้ำ...เพราะแผลจะเรื้อรัง ไม่ยอมหายไปซะที
ถ้ากล้าฝัน กล้าคิด กล้าลงมือทำ...กล้าแพ้ กล้าล้ม กล้าถอยหลัง
ชีวิตไม่ใช่เรื่องน่ากลัว...แต่มันกลับท้าทาย
มันต้องสู้+ความกล้า...จึงจะผ่านพ้นทุกอย่างไปได้
"จะทำได้อย่างที่เขียนไหมน้อ..เพราะรู้สึกอ่อนแอทุกทีที่คิดถึงเรื่องแบบนี้"
 (เกิดมาเพื่อให้รอยยิ้ม) 4/7/2007 อดทนกับรักถ้ามีความรัก...ความอดทนก็จะมี ยิ่งรักมากเท่าไหร่...ก็ยิ่งต้องอดทนเพิ่มขึ้น
แต่ถ้าต้องมีความอดทน...ความรักก็เริ่มถอยหลังทีละนิด_ทีละนิด “ความรัก_ความอดทน_ไม่ใช่เรื่องน่าเบื่อ” แต่เมื่อใดที่รู้สึกว่า...ความรักจืดจางลง
ความอดทนที่เคยมีก็จะ...มลายหายไปพร้อมๆกัน ความรู้สึกดีๆ...ที่เรียกกันว่ารักก็จะหายไปด้วย
ต่อให้ทำดีแค่ไหน...ความรักก็ไม่กลับคืนมา ในเมื่อทั้ง “ความรัก” และ “ความอดทน” หมดไป
ถ้าเมื่อไหร่จำเป็นต้องจากกัน...ทั้งๆที่ยังรัก เพราะ “ความอดทน” กำลังจะหมด
มันก็ยากที่จะเก็บซ่อน “ความเจ็บปวด” เอาไว้ แต่มันไม่ยากที่จะซ่อนความอดทนไว้ได้
ถ้าเลือกที่จะรักต่อไป...ก็ยิ่งรู้สึกเจ็บมากขึ้น ทางเลือกที่ดีที่สุด…อาจไม่สวยงามนัก
แต่จากกันตอนยังรัก…ดีกว่าเกลียดกันแล้วค่อยจาก การลาจากในวันนี้…อาจทำให้ตัวเองเข้มแข็งขึ้น
และพร้อมที่จะมีรักใหม่ที่สดใสกว่าเดิมก็เป็นได้...มิใช่หรือ...
"กลั่นออกมาจากน้ำตาและลมหายใจของผู้เขียน..ไม่มีสิ่งใดที่แน่นอนเสมอไปสำหรับคำว่ารัก"
"ความเจ็บปวด..แห่งรัตติกาล" |
|
|
%2c%2c%3c%e2%80%a2%3e*+%7c%7c+PrOxSin+%e0%b8%82%e0%b8%ad%e0%b9%80%e0%b8%8a%e0%b8%b4%e0%b8%8d%e0%b8%97%e0%b8%b8%e0%b8%81%e0%b8%97%e0%b9%88%e0%b8%b2%e0%b8%99+%7c%7c+*%3c%e2%80%a2%3e..(%7e'%c2%b3')%7e%3a+April%2c+2007&referrer=){kind=small}
