ทำไมคนเราต้องมีความรัก…ก็เพราะว่าเราทุกคนล้วนมีหัวใจ

ทำไมคนเราจึงต้องโหยหาความรักอยู่ตลอดเวลา…ก็เพราะเราต้องการใครสักคนมาช่วยเราดูแลหัวใจของเรา

ทำไมคนเราถึงไม่เคยพอกับความรัก…ก็เพราะว่าเราไม่ได้เกิดมาเพื่อรักใครคนเดียว

ทำไมคนบางคนถึงไม่เคยพบกับความรักสักที…ก็เพราะว่าเขาไม่เคยเปิดใจตัวเองให้ใคร

ทำไมคนบางคนไม่เคยเปิดใจตัวเองให้ใคร…ก็เพราะว่าเขาอาจจะกำลังรอใครสักคนอยู่

ทำไมคนบางคนถึงต้องอกหักอยู่บ่อยๆ…ก็เพราะว่าเขาปล่อยใจตัวเองตกหลุมรักอยู่ตลอดเวลา

ไม่ต้องเสียใจที่เขาไม่รักเรา…เพราะเราและเขาอาจจะไม่ได้เกิดมาเพื่อรักกัน

ทำไมคนบางคนไม่เคยสมหวังกับความรัก…ก็เพราะว่าเขาอาจจะยังไม่เจอคู่แท้ของเขา

ทำไมคนบางคนยังไม่พบคู่แท้ของเขา…ก็เพราะว่าเขาอาจจะไม่เคยตามหาเลยก็ได้

ทำไมเราควรจะทำตัวเราให้ดูดีอยู่ตลอดเวลา…ก็เพราะว่าเราไม่รู้ว่าจะได้เจอคนที่ถูกใจเมื่อใด

ไม่ต้องเสียใจที่เรายังไม่เจอคนที่เรารัก…เพราะว่าเมื่อเราเจอคนนั้นเมื่อไหร่เราจะรู้ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนกับเวลาที่รอ

จงทะนุถนอมหัวใจของเราไว้ให้ดี…เพราะว่าเมื่อเราเจอคนที่ใช่จะได้มอบมันให้เขาด้วยความภูมิใจ

อย่าปล่อยให้โชคชะตาลิขิตชีวิตเราทั้งหมด…แต่จงใช้มันเป็นเครื่องนำทางในการดำเนินชีวิต

โชคชะตาสามารถทำให้เราพบคนที่ถูกใจ…แต่ตัวเราเองเท่านั้นที่สามารถทำให้เขาคนนั้นรักเราได้