2007/4/21
เส้นด้าย..ความรัก
เคยถามตัวเองบ้างไหมว่าเราเริ่มรู้จักความรักตั้งแต่เมื่อไหร่..แล้วเมื่อรู้สึกรักใครซักคนแล้วมันต้องทำยังไงให้อยู่กันนานๆ..จริงๆแล้วความรักเป็นเรื่องละเอียดอ่อนมากถ้าหากเจอและได้สัมผัสกับมัน..ก็จะรู้ว่ามันมีทั้งหวานและขมอยู่เสมอ...
เมื่อคนสองคนได้พบกับความรัก..จนได้เป็นคู่รักกันราวกับว่าเราทั้งสองได้ถือเส้นด้ายคนละข้างเพื่อที่จะก้าวไปพร้อมๆกัน แต่ถ้าคนใดดึงเส้นด้ายจนตึง..อีกคนนึงก็ต้องยอมผ่อนแรงให้หย่อนลง หากฝืนดึงด้ายจนตึงทั้งคู่..มันก็จะขาดออกจากกัน..กลายเป็นเส้นด้าย 2 เส้นที่แตกปลาย..กว่าจะนำมาร้อยผูกต่อกันใหม่ให้เป็นด้ายเส้นเดียวได้อีกครั้งนั้นมันต้องใช้เวลานาน..และนานมาก บางคู่เลือกที่จะไม่รอเพื่อที่จะแยกทางไปหาด้ายเส้นใหม่ และบางคู่เมื่อต่อกันได้แล้วแต่ความรู้สึกกลับไม่เหมือนเดิม..เพราะกลัวว่าเส้นด้ายจะกลับมาขาดอีกครั้ง นี่แหละเปรียบเหมือนความละเอียดอ่อนของความรัก..หากมองอีกแง่นึงคือความจริงใจต่อกัน แต่ถ้าคู่รักต่างคนต่างผ่อนหนักเป็นเบากันไปเรื่อยๆ..ยิ่งนานวันด้ายก็ยิ่งแข็งแรงขึ้นเหมือนกับเอาเส้นด้ายมาร้อยรวมกันเป็นเชือกที่ทนทานเอาอะไรมาตัดก็ไม่ขาดออกจากกันง่ายๆ..เหมือนกับว่าเอาใจมาเชื่อมใจกัน แต่สุดท้ายมันก็ยังไม่แน่นอนเสมอไปอีกนั่นแหละ..เพราะถ้าใครคนนึงเกิดปล่อยเชือกแล้วเดินจากไปหล่ะ..คนที่รอเค้ากลับมาจับเชือกอีกครั้ง..มันก็คงพบกับความเจ็บปวด ทรมาน และเสียใจเหมือนกัน...
"มันโหดร้ายในบางครั้ง..แต่มันจะดีในวันข้างหน้า..รักมากก็เจ็บมาก..ทำไมเป็นแบบนี้นะ|ความรัก|"
(ทางเลือก 2 ทาง)
"จะหยุดอยู่กับอดีต...หรือจะก้าวต่อไปหาอนาคต"
PS. นอนไม่หลับเลยมาระบายหน่อย..วนเวียนอยู่ในหัวตูอยู่ได้..จนจะเช้าแล้วเนี่ย..เห้อ~
工具 
