ถ้าไม่.. แล้วอะไรล่ะ.. ที่ทำให้เรามาพบกับคนอีกหลายๆคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน

ถ้าไม่.. แล้วอะไรล่ะ.. ที่ทำให้เราถูกชะตากันจนเรียกคนๆนั้นว่า “ เพื่อน ”

.......เพื่อน..... คนๆนึงที่ครั้งนึงก็เป็นได้แค่คนแปลกหน้าคนหนึ่ง

แต่เมื่อวันเวลาผ่านไป คนแปลกหน้าคนนั้นก็กลับกลายมาเป็นคนที่เรา “ ไว้ใจ ”

.......เพื่อน..... คนที่พร้อมอยู่กับเราเสมอๆ

ไม่ว่าจะ สุข ทุกข์ เหงา เศร้า ข้างกายมีเค้าเสมอ

.......เพื่อน..... คนที่พร้อมแชร์ความรู้สึกต่างๆโดยไม่เคยเอ่ยปากว่า

“ ถ้าทำอย่างนั้นแล้วฉันจะได้อะไร ” ไม่เคยที่จะหวังผลกับเรา

.......เพื่อน..... คนที่ไม่เคยสนใจว่าเราจะหน้าตาดี มีสกุล ร่ำรวย

ยากจน สูง ต่ำ ดำ ขาว หรือไม่ ยังไงก็จะอยู่เคียงข้างเรา

.......เพื่อน..... คนที่ไม่เคยเสแสร้ง แกล้งทำดีหรือไม่ดีกับเรา

........แต่...... เพื่อนตายนั้น ช่างหายากเหลือเกิน

เรามองด้วยตาเปล่าไม่ได้...ว่าคนๆนี้เป็นเพื่อนตายของเราหรือไม่

เรามองด้วยตาเปล่าไม่ได้...ว่าคนๆนี้เป็นคนที่พร้อมจะเคียงข้างเราเสมอไปมั้ย

เรามองด้วยตาเปล่าไม่ได้...ว่าคนๆนี้จริงใจกับเราแค่ไหน

ทั้งหมดนี้เราใช้ “ ตา ” ของเรามองไม่เห็น

........แต่...... ทั้งหมดนี้เราใช้ “ ใจ ” ของเรามองเห็นได้

เมื่ออ่านบทความล่วงเลยมาถึงตอนนี้..คุณล่ะ.. ใช้ตามองเพื่อนหรือใช้ใจมองเพื่อน

เราไม่สามารถบอกได้ว่าคนไหนดี..ไม่ดี

จนกว่า... เราจะมีโอกาสรู้จักกับคนๆนั้น แล้วใช้ใจของเราสัมผัสมันถึงถึงจะรู้จักคำว่า “ เพื่อน ”

"การคบกับใครสักคน คบเพียงกายก็ไร้ประโยชน์..แต่การคบกับใครสักคน จำเป็นต้องคบกันด้วยใจเท่านั้น"